We zijn weer toe aan een gloednieuwe aflevering van X Factor. En na de aflevering van vorige week belooft dit wat, want wat zagen we toen goede kandidaten. Zelfs de klagende Gordon ( ‘die groepscategorie is écht héél moeilijk’) mag niet klagen met zijn One Direction-ish groepjes. Eens even kijken of vanavond net zo goed is voor de juryleden …
Het begon namelijk nu écht spannend te worden voor een aantal juryleden, want ieder jurylid mocht maar tien kandidaten meenemen naar de liveshows. Angela, Gordon en Candy zaten nog redelijk veilig met hun zes jongens, zes groepen en zes 26plussers. Maar Ali B. had al acht meisjes.
En lastig voor de kandidaten van Ali B: als hij over de tien meisjes heen ging, betekende dat een van hen naar huis moest. Jaha, da’s lullig. Denk je dat je door bent, word je alsnog weg gestuurd. Geen wonder dat alle meisjes in de zogenoemde X-Room hun nagelriemen stuk beten.
Maar vooralsnog was eerst Gordon aan de beurt
En zoals iedereen weet, klaagt Gordon graag. Ook over de categorie ( de groepen ) die hij toebedeeld had gekregen. Ali B. was een stuk optimistischer. ‘Samen krijg je soms meer voor elkaar dan alleen.’ Angela begreep Gordon wel een beetje. ‘Je ziet dat bepaalde groepen speciaal zijn samengesteld voor X Factor en dat werkt soms niet.’
Iets met vals gekrijs en verkeerde harmonieën.
PYT
Aan PYT de nobele taak om Gordon te overtuigen dat zij wel een groep waren waarop-ie kon bouwen. Hun uiterlijk hadden ze al mee. ‘Jullie zijn de volgende Vengaboys!’ Bovendien vond hij ‘dat ze er hecht uitzagen.’ Waren ze trouwens ook, zo vertelde groepslid Kirby. Nadat haar vader was overleden, vingen haar medeleerlingen van de musicalopleiding haar op. ‘Dit was een geschenk van mijn vader.’
Een mooie gedachte, maar konden ze ook mooi zingen?
Ja hoor, dat konden ze. Het nummer Shine on Me ( een subtiele hint naar het Eurovisiesongfestivalliedje van De Toppers. Gordon moest er overigens vreselijk om lachen.) En ook al zag het er een beetje uit als Steps meets Vengaboys, was Gordon behoorlijk enthousiast. ‘wat geweldige energie hebben jullie. Die Vengaboys zouden willen dat ze zo konden zingen. Maar hier kan ik wat mee. Jullie zijn door!’
De leden van PYT gingen uit hun dak. En terecht. Welkom Vengaboys deel 2.
Yvonne Vlinder en Lourens
Dat was maar goed ook, want het duo dat daarna kwam was – ehm- speciaal. ‘Wat een bijzonder duo,’ riep Candy nog in de jurykamer. Gordon moest al lachen bij de aanblik van de twee. ‘Waar heeft Lourens Vlinder gevonden. In het bos?’ Gordon gierde van het lachen. Wij ook. De 34-jarige Vlinder ( die ook wel wat weg had van een vlinder) vertelde ons dat zij verantwoordelijk was voor het schrijven van teksten. ‘Ik schrijf over de liefde en alles.’ Nou, dat beloofde wat.
Lourens was een 66-jarige rasmuzikant die eruit zag alsof het hem niet kon schelen met wie hij kon spelen, als hij maar kon spelen.
Dat deed hij met verve. Alleen zong Vlinder niet als een Vlinder. Geen wonder dat Gordon hen al snel afkapte. ‘Ik vind dit niet prettig om naar te luisteren. Dit is country gemêleerd met de eerste maanden van het jaar. Je hebt geen prettige stem om naar te luisteren.’ Ali B. ergerde zich rot in de jurykamer. ‘Wat is het een harteloze sadist. Laat ze zingen!’ Had Gordon niets mee te maken. ‘Ik ben een lul, maar iedereen denkt het.’
Vinden jullie Gordon ook zo chagrijnig dit seizoen of was dit altijd al zo en ben ik het gewoon vergeten? Enfin, onze olijke duo kon er niet mee zitten. ‘Volgende keer beter!’ En weg vlinderden ze.
Toen mocht Candy
Candy Dulfer had er speciaal haar bijpassende glitterschoenen voor aangetrokken. ‘Ik moet ook nog kandidaten omhelzen als ze door zijn!’ Nou, dat beloofde wat. Ook de altijd blije Ali B. had er zin in. ‘You go girl!’
Kevin Owen
We begonnen meteen goed met Kevin Owen. Een 49-jarige Brit die al jaren in Oostenrijk woonde met vrouw en dochter, zeven dagen per week optrad en hoopte dat dit zijn doorbraak kon betekenen. In de jurykamer had Angela er alle vertrouwen in. ‘Je hoort dat hij zingt.’ Dat had Candy nog niet door. ‘Waarom ben je nu pas begonnen?’
Ehm ja. Gelukkig kwam ze snel terug van die uitspraak, want Kevin bleek achter de piano een geweldig zanger te zijn. Wel jammer dat hij een nummer zong van Michael Bolton. Maar zelfs daarmee bezorgde hij Candy waterige ogen. Niet voor niets kreeg hij een staande ovatie.
Natuurlijk ook omdat iedereen – inclusief Candy – wist dat hij dit deed om juist meer bij zijn gezin te kunnen zijn. Al vond Candy wel dat de auditie beter had gekund. Maar ja, die zenuwen ook. Gelukkig was dat geen belemmering. ‘Ik voelde vanaf de eerste noot dat je het kon. Maar kom nooit weer terug met een nummer van Michael Bolton!’
Ali B. was ook enthousiast in de jurykamer. ‘Ik wil klappen, maar hij kan nog wel gevaarlijk worden.’
Linda
Vervolgens kregen we een prachtige zwarte vrouw met blond haar op het podium. Haar zoontje bleek nog veel liever. Candy riep hem het podium op. ‘Wat ben jij lang. Eet jij veel?’ ‘Ja!’ glunderde het jongetje.
Van mij mocht Linda toen al door. Ja, ik ben een sentimentele trut.
Een nadeel: haar vertolking van een nummer van Mariah Carey ging niet helemaal door. Gordon mopperde weer gezellig in de jurykamer. ‘Dit gaat echt niet door.’ Maar Candy had sympathie voor de vrouw. ‘Denk je zelf ook dat dit beter had gekund?’ Luna knikte alsof ze ieder moment in huilen uit kon barsten.
Toen gebeurde het ongelofelijke: Candy liet haar doorgaan. ‘Wil je er wel heel hard aan werken?’ Linda knikte. Gordon kon zijn oren niet geloven. ‘DIT IS ONBEGRIJPELIJK!’ riep hij. Maar ach, het was nog altijd Candy die de beslissing moest nemen.
En nu was het weer de beurt aan Angela
Ruben Tarmidi
Zij kreeg als eerste de exotisch ogende Ruben Tarmidi op het podium. ‘Ik kom uit een hele muzikale familie. Mijn oma was vroeger bekend op de radio in Suriname.’ En eerlijk is eerlijk, wij waren sceptisch hier op de bank. Hij zag er net even iets te glad uit. Al trokken we wel bij toen we hoorden dat Ruben in het eerste jaar zat van de popacademie. Dat kan je best wel wat. En hij wilde maar al te graag. ‘Jij hebt haast he’ riep Angela nog.
Dat deed hij niet met een ballad of een rocknummer, maar in plaats daarvan zong hij over zijn ‘sexy love.’ Was best geestig. Vooral omdat zijn oma naast het podium stond. Angela keek kritisch toe. ‘Het was een behoorlijk goede auditie, maar ik zie wel dat het heel belangrijk voor je is. Het is teveel versiering. Ik vond wel dat je goed zong. Goed genoeg om door te gaan.’
Oma ging uit haar dak. En ook Gordon was enthousiast. ‘Heel leuk.’ Zou hij al het telefoonnummer van Ruben gevraagd hebben?
Defano Holwijn
Daarna hadden we ene Defano. Geen idee of hij écht wilde zingen, want hij wilde ook wel presentator worden. ‘Martijn Krabbé, oppassen! Ik kom eraan!’ Ehm Defano, zit je niet bij de verkeerde show? Toch was Angela meteen gecharmeerd van hem. ‘Je kwam op als een bokser.’ Dat beaamde Defano. ‘Ik dacht: ik kom op als mezelf.’
Mooi.
Al was hij niet van plan om te boksen. Nee. Hij ging rappen. ‘Dat is wat ik graag doe in mijn vrije tijd, maar ik wil ook presenteren.’ En in plaats dat Angela hem meteen naar huis stuurde, was ze zowaar benieuwd. ‘Ik ga rappen op Jump van Kris Kross!’
Angela kende het niet. ‘Ben ik nou een enorm oud wijf dat ik dat nummer niet ken.’ Niet veel jongeren kenden dat nummer. Sterker nog, iedereen bleef gewoon zitten. Hoe Defano hen ook aanspoorde. Het werd een beetje gênant. Ali B. keek ademloos toe. ‘Hij heeft hele slimme lines.
Kan wel zo zijn, maar Defano raakte toch echt zijn tekst kwijt. Angela keek telkens achterom waarom niemand meedeed. Maar ze liet hem wel – hallo Gordon – het hele nummer rappen. En ze was daarna zelfs begripvol. ‘Dan werk je zo hard, en dan springen ze niet mee. Maar ik vind jou wel heel leuk.’
Gordon begreep hier niets van. ‘Daar ga je toch niet over twijfelen?’ Maar dat deed Angela wel. Begreep Ali B. wel. ‘Hij had bij mij moeten zitten, hij is een poëet!’ Dat vond Angela ook. ‘Soms moet je jezelf verrassen met iets dat je niet zelf voelt enzo. Je bent door!’
Gordon viel alweer van zijn stoel. Van ongeloof dan. Ali B. keek er met opgetrokken wenkbrauwen naar. ‘Ik snap dat jij dit niet snapt.’ Was Gordon niet van onder de indruk. ‘Wat een slecht jurylid. Ik heb er niet zoveel verstand van jou als jij Ali, maar ik weet wel wanneer het slecht is.’
Wij zeggen: soms moet je iemand ook een kans geven.
Vervolgens werd het stokje overgegeven aan Ali
En even ter herinnering: Ali had al acht meisjes gekozen. Dat hield in dat er nog maar twee doormochten en er stonden nog zoveel audities op het programma.
Sanne
De eerste was de beeldschone Sanne. Met Beyoncé als voorbeeld droomde ze van een eigen tour, album, eigen business. Het uiterlijk van Beyonce had ze in ieder geval wel. ‘Wat een beauty,’ riep Gordon in de jurykamer. Dat constateerde Ali B. ook. ‘Uit welke Disney film ben jij gestapt? Je bent Pocahontas!’ ‘Ik kom uit Hoogeveen,’ riep Sanne. Ali B. haalde zijn schouders op. ‘Ik voelde iets oosters. Maar Hoogeveen is ver genoeg.’
Maar grote vraag was natuurlijk of Sanne met haar stem net zoveel indruk kon maken. Ze probeerde het met een nummer van Adele. Nou, dan heb je in ieder geval lef. De andere juryleden luisterden kritisch. ‘Ze heeft nog geen vaste stem.’ ‘Het zijn zenuwen,’ vergoelijkte Gordon het optreden.
Ali B. luisterde ook kritisch. ‘Wat vond je er zelf van,’riep hij nadien. Sanne was blij. ‘Ik heb echt genoten.’ Ali ook. ‘Soms laat ik sommige zangeressen lopen en daar zit ik altijd mee. Tot ik zangeressen zoals jou zie. Je bent door!’
Candy zag eruit alsof ze Sanne meteen mee wilde nemen op wereldtournee. ‘Ze heeft zo’n soul. Ze gelooft er zo in. Trekt me heel erg. Daar val ik op.’
Maar Sanne was wel nummer 9.
Angela
En dan hadden we ook een ander leuk meisje met een ietwat aparte outfit. Denk muts, minirok en beeldig lang haar.’ Ali was weer onder de indruk. ‘Wat is het met die Pocahontas chicks vandaag?’ Angela keek hem ietwat verlegen aan. ‘Wat heb jij mij te bieden?’ riep Ali. Angela was daar niet van onder de indruk. Zij vond zichzelf een onderscheidende zangeres. ‘En ik rap ook.’
Dat laatste deed ze. En een partij lekker dat het klonk. ‘Dit is een tante hoor,’ riep Gordon. Ali vond het ongelofelijk. ‘Jij bent de raarste die ik tot nu toe heb gehad. In positieve zin. Wat moet ik zeggen, je bent een bijzondere verschijning. Ik snapte je outfit niet helemaal. Ik dacht: maak een keus, maar i was te voorbarig. Er past geen betere outfit bij. Het liedje was genoeg om mij te overtuigen dat jij door moet.’
En nadeel? Angela was nummer tien. En dus moesten alle tien meiden naar de X Room om de andere audities af te wachten. Ali B. probeerde aan het publiek uit te leggen wat er nu ging gebeuren. ‘Ik mag maar tien kandidaten, maar die heb ik al. Die zitten nu in de X-Room. Maar er komen nog meer audities, dus die andere meiden moeten duimen. Fucked op hé?’
Toch aardig: Ali B. legde in de X-Room hoogstpersoonlijk aan de meiden uit wat er ging gebeuren. ‘Maar als je weg gaat, doe het wel met opgeheven hoofd. Jullie zitten hier omdat jullie allemaal goed zijn!’ Dat zal best, maar niemand wilde natuurlijk weg …
Maar goed, eerst hadden we nog Gordon
Die lieverd kreeg het echt voor zijn kiezen met sléchte acts. Zo waren daar drie prachtige meiden die niet konden zingen. En werd hij daarna geconfronteerd met een wel heel bijzonder duo.
Kunva Kunva
Deze twee jongens die eruit zagen twee nerds hadden elkaar leren kennen op de Internationale School. Ze kwamen dan ook uit Frankrijk en Taiwan, maar woonden in Rotterdam. Samen schenen ze al héél lang te musiceren.
Hadden ze beter niet kunnen doen.
De act zag eruit als een grote grap. Een grote nerdengrap welteverstaan. De Taiwanees ramde als een gek op zijn gitaar en de ander zong nog vreemder. ‘IF I BLOW UP!’ schreeuwden ze keihard in de microfoon. De mensen in het publiek ontploften ook. Maar dan van het lachen. Gordon keek ademloos toe. ‘Oh my god, spuugde je net in de microfoon?’ riep hij. Dat beaamde het duo. Maar Gordon bleef lief. Voor zijn doen dan. ‘Ik wil jullie weer terug zien. Als ik ooit problemen heb met mijn buren, dan bel ik jullie.’
Gelukkig kon het duo er zelf om lachen. Hadden we al gezegd dat we dachten dat dit een grote grap was?
ND’d Less
Vervolgens kreeg Gordon – hoe origineel – weer een trio van drie prachtige meiden voor de kiezen. Al zag de één er niet heel stabiel uit. Dat zag Gordon ook. ‘Waar heb je last van?’ ‘Mijn knie is uit de kom geschoten, maar het gaat niet om mijn been, het gaat om mijn zang vandaag.’Ali B. maakte er meteen een leuke woordgrap van. ‘Heb je dat meteen onder de knie.’
En hoewel het nergens naar klonk, was Gordon vreemd genoeg in staat om ze door te laten. Dat zag Ali B. ook. ‘Volgens mij is hij in staat om ze door te laten. Zo koud is hij ook wel.’ En verrek, dat deed Gordon. ‘Ik vind jullie te gek. Jullie zijn door.’ Ali vond het tijd voor een leuk grapje. ‘Even voorstellen. Ik ben Ali Panomarali.’ Angela haalde haar schouders op. ‘Alsof jij alleen maar toppers hebt.’ Moest Ali B. om lachen. ‘Ik heb alleen maar toppers!’
Angela was daarna aan de beurt.
Gideon Luciana
De eerste die zingend het podium opkwam was het schattige joch Gideon Luciano. Gordon was meteen gecharmeerd. ‘Dat was briljant!’ En toen hij ook al bleek op te treden met BN’ers, waren de verwachtingen hooggespannen. ‘Ik hoop dat je goed bent jonguh!’ riep Ali B.
Vreemd genoeg besloot hij een nummer van Jim Bakkum te zingen. Oh jee, Jim Bakkum. Dat kon natuurlijk niet goed gaan. Dat deed het ook niet. Gideon zat er helemaal naast. Gordon schudde zijn hoofd. ‘Oh jongens.’ Maar Angela bleef lief. ‘Je bent zestien en dat kan je horen. Dat refrein ligt net te hoog voor je. Maar er zit wel een artiest in je. Het was over de hele linie te laag, ga lekker door met zingen en kom over een paar jaar weer terug.’
En met die woorden mocht Gideon vertrekken. De arme lieverd.
Dion Metselaar
Daarna was het tijd voor een roze momentje in de vorm van Dion Metselaar. Hij en Angela bleken elkaar te kennen. Drie jaar geleden deed de roze Dion ook al mee en hij schopte het zelfs tot de oefenrondes. Daar werd hij helaas weg gestuurd door Angela omdat hij vond dat hij dat nog meer ervaring moest krijgen.
Dat had Dion gedaan. Zijn stem klonk sterk en geen idee waar hij die aerobics bewegingen vandaan haalde, maar ze waren hilarisch leuk. Angela was dan ook onder de indruk. ‘Je hebt me weg geblazen. Je bent door! Dit is zingen!’ Ook Ali b. was onder de indruk. ‘Mooi dat hij heeft geluisterd en dat hij kilometers heeft gemaakt!’
En wij wisten dat we gewoon nog veel plezier gingen beleven aan Dion.
Maar Ali was nu zelf aan de beurt
En gelukkig voor alle meiden in de X room maakten heel veel meiden er een potje van tijdens hun audities. De meiden in de X room moesten er zelf ook erg om lachen.
Deborah Hoffman
Maar daar was Deborah. Met hoofddoek en al. Ali B. keek verwachtingsvol. ‘Laatste keer dat er een leuk meisje met een hoofddoekje omkwam, werd ik heel enthousiast.’ Want ook Deborah was net wat anders dan anders. ‘Ik ben lesbisch. En ben net uit de kast. Mijn moeder was er wat minder blij mee. Mijn vrienden hebben me gewoon geaccepteerd. Maar Lady Gaga heeft me al tijden geholpen.’
En wat zong ze? Born this way natuurlijk. Niet voor niets is Lady Gaga Queen of Gay. Heerlijk mens dat ze is ( ja, wij zijn ook fan).
Maar hoe lief ook, Deborah bleek geen tweede Lady Gaga. Niet dat het slecht was, maar niet goed genoeg. Dat vond Ali ook. Want hoewel hij onder de indruk was van haar verhaal, vond hij haar zang te zwak. ‘Ik denk niet dat ik je met je ga winnen.’ Deborah bleek een sportief verliezer. ‘Mag ik wel een knuffel?’ Dat kreeg ze. En excuses kreeg ze ook. ‘Het is soms ook niet makkelijk voor mij.’
Daarna was het de beurt aan Candy:
Sebastiaan van den Broek ( Neytiri)
Maar Candy kreeg het pas écht zwaar. In de vorm van de langharige Sebastiaan die zich ook Neytiri noemde. Hij vereenzelvigde zich met dat personage uit Avatar namelijk. Grappige jongen, want als een hiphopper kwam hij het podium op. ‘Hello everybody.’ Het publiek wist hij alleen niet in te pakken met teksten als ‘ik ben gewoon heel origineel en heel authentic en ik ben gewoon anders.’
Anders was hij zeker. Met zijn zonnebril op, stampte hij op de grond terwijl hij iets onverstaanbaars zong. Zelfs zijn vader sloeg achter de schermen zijn hand voor de mond. Geen wonder dat Candy hem nadien afserveerde. ‘Je zat er echt een noot boven.’ Vond onze Neytiri maar heel vreemd. Die dacht dat er iets in zijn microfoon was gestraald. ‘Op de microfoon thuis op de webcam klinkt het echt heel anders.’
Yeah sure. Veel succes Neytiri. Misschien word je ooit beroemd op Avatar.
Miro
Daarna kregen we rapper Miro uit de Antillen. Prima, na Neytiri konden we alles aan. Candy had er zin in. ‘Je ziet eruit als een artiest.’ Per slot van rekening had hij al muzieknoten laten scheren in zijn haar. Miro had er dan ook zin in. Nu weer wel. Nadat zijn eerste album namelijk niet was opgepakt, was hij bij de pakken neer gaan zitten. Maar nu besloot hij toch weer met zijn eigen track voor de dag te komen. Ali keek verbaasd. ‘Ik ken hem niet …’
Dat had een reden. Zo goed was rapper Miro niet. Al begon hij leuk. ‘Zijn we allemaal klaar voor om te feesten, ik wil alle mooie meiden zien!’ En daarna begon hij te zingen ‘dat hij vanavond allemaal gekke dingen ging doen met jou.’ Ali was toch wel enthousiast. ‘Ik vind het leuk.’
En Candy? Die vond het ook leuk. Maar niet vanwege zijn gerap. ‘Ik vind jou niet echt een rapper, meer een slimme hitjesmaker. Kan je ook zingen?’ Miro keek nu onzeker. ‘Een beetje.’ En daar ging hij. ‘Je kunt echt wel zingen!’ riep Candy enthousiast. ‘Als we heel erg aan jouw zang werken, wil ik met jou door!’
Miro keek nu stomverbaasd. In vijf minuten van rapper naar zanger. Welcome to X Factor!
Maar ach, toen moest Ali nog …
Delise
En hij zag de mooie Delise op het pdium met haar gitaar. Zij maar een wens.‘Ik wil zo veel mogelijk optreden en liedjes schrijven.’ Ali B. werd nu nieuwsgierig. ‘Hoeveel liedjes heb je al geschreven?’ ‘Meer dan 300,’ antwoordde Delise. Ali was nu stomverbaasd. ‘Dat zijn meer dan de liedjes van Yes-R, Lange Frans en ik bij elkaar. Al zaten er bij ons iets meer hits tussen,’ grapte hij.
Maar Delise bleef relaxed. Ze kondigde zelfs aan dat ze Foolish Dreams van Jewel ging zingen. ‘Ook al zo’n moeilijk liedje,’ riep Angela in de jurykamer. Maar eerlijk is eerlijk, Delise deed het prachtig. Kippenvel.
Geen wonder dat de overige meiden in de X-Room nu héél benauwd keken. Ali keek wanhopig naar de zaal. Wat moest hij doen? Toch nam hij een besluit na haar optreden. ‘Je maakt het mij heel, heel, heel lastig. Als je eerder was geweest, had ik blind door laten gaan. Nu heb ik tien meisjes gekozen en ik mag er maar tien.’
Iedereen keek nu ademloos toe. Wat zou Ali doen? ‘Je bent te goed om te laten lopen. Je bent door.’ En dus nam hij Delise mee naar de X-Room. Gespannen wachten de meisjes én de juryleden zijn komst af. ‘Wie gooit hij eruit?’ riep Angela. Gordon keek met zijn meest chagrijnig gezicht toe. ‘Ik heb medelijden met al die meisjes.’
Ali probeerde aan de meiden in de X-Room de situatie uit te leggen. ‘Ik vind het heel moeilijk. Delise heeft na die 300 liedjes een kans verdiend. Jullie zijn allemaal geweldig.’ Maar toch stuurde hij een meisje van veertien weg. Die barstte in tranen uit. Ali probeerde haar nog te troosten. ‘Ik heb nog nooit een talentenjacht gewonnen. Tot op de dag van daag teer ik op die ene dag dat ik die talentenjacht niet won en dat heeft me gemaakt tot wie ik ben.’
En daar kon ze het mee doen. Gelukkig dat haar familie haar opving.
Brenda Sing Bawja
Alsof dat allemaal nog niet genoeg drama was, had Ali B. nóg een auditie. Was een vreselijk schattig veertienjarig meisje dat een prachtig nummer zong van Rihanna. Toch ging ze niet door. ‘Kun je mooi zingen? Ja. Maar kan je het liedje ook dragen? Wel qua stem, maar qua mimiek niet. Maar je kunt wel heel trots op jezelf zijn.
Gordon geloofde zijn oren weer eens niet. ‘HUH?’ Maar ja, Gordon hoefde dan ook nog niemand weg te sturen uit zijn eigen X-Room.
Maar hé, misschien gebeurt dat volgende week wel. Tot dan!
Geef een reactie