Ik heb HET nog nooit gedaan: aflevering 8 – De finale

Een van de meest spraakmakende tv-programma’s van dit voorjaar was wel Ik heb HET nog nooit gedaan. Vanavond is het alweer tijd voor de laatste aflevering. Benieuwd of alle maagden van hun maagdelijkheid zijn verlost. Wij denken van niet …

We begonnen eerst maar eens even bij Marc. U weet wel, de man die na twee redelijk mislukte dates met de jonge Linda dacht dat er een ‘happy ever after’ aan zat te komen. Die kwam er niet. Linda twijfelde namelijk over ‘het grote leeftijdsverschil.’ Yeah sure. Niet dat Marc dat doorhad. Hij trakteerde ons op teksten als ‘ik voel me zeer ellendig. Ik ben de wanhoop voorbij. De liefde verteert mij. Dat de vrouw je zo in haar macht kan hebben.’

Om vervolgens naar De Verliezer van Marco Borsato te luisteren.

Maar omdat je niet je hele leven naar Marco Borsato kunt luisteren, dan kan je meteen aan de Prozac, besloot hij twee weken later mee te gaan op een zeiltocht voor singles. Hij had er zelfs een hotel voor geboekt. Met zijn rugzakje trad hij verwachtingsvol de hotelkamer binnen. Verheugd keek hij naar het tweepersoonsbed. ‘Maar ik ben maar alleen.’

En hij grijnsde alsof hij verwachtte dat dit vannacht niet per se het geval zou hoeven zijn.

Daar was aan het begin van de zeiltocht niets van te merken. Marc had het namelijk niet zo naar zijn zin. Een gesprek aanknopen ging dan ook moeilijk. En als hij zich voorstelde aan vrouwen, ging hij meteen weer weg. Ja, dat schiet echt enorm op. ‘Ik heb hier helemaal geen zin in,’ liet Marc ons weten. ‘Ik zit met Linda in mijn hoofd. De klik die er was, de beloftes die we elkaar hebben gedaan, het waren allemaal leugens dus.’

Marc? HET WAREN TWEE DATES WAARVAN LINDA OP DE EERSTE DATE VAN EEN PAARD DONDERDE.

Maar vertel dat Marc maar eens. Die leeft volledig in zijn eigen wereld.

Gerlinde en Jan Willem

 

We waren bijna opgelucht dat we Gerlinde en Jan Willem weer zagen. U weet wel, die christelijke knakkers die – net als Boy en Madelinde – ook trouwden omdat ze dan eindelijk seks konden hebben. Niet dat ze verwachten dat het er op de eerste nacht van zou komen. ‘Als ik de verhalen moet geloven, dan ben je hartstikke moe. Je weet ook niet wat je mist.’

Bovendien keek er nog een derde mee met de relatie van Jan Willem en Gerlinde. En nee, dat was niet de buurvrouw. ‘We hebben samen een relatie en we hebben ook een relatie met god. Dan merk je dat je met zijn drieën bent. Een verbond,’ vertelde Gerlinde. En pas na dat verbond mochten ze het met elkaar doen. ‘Een heel apart idee dat het nu vanuit het geloof mag,’ riep onze Gerlinde.

Voor de duidelijkheid: de eerste nacht gebeurde er ook niets. Ze waren te moe. Enzo. Goddank dat ze nog een huwelijksreis naar Gran Canaria voor de boeg hadden. Daar ging het flink los. En leuk dat het was. Nou, nou, nou, onze christenen glunderden ervan. ‘Het was het wachten zeker waard,’ riepen ze. ‘Je merkt dat je echt bij elkaar hoort,’ vulde Gerlinde aan.

En wat zegt God dan? ‘Gaat heen en vermenigvuldigt U.’ Gelukkig zijn ze al met zijn drieën.

Marcel

En ach, daar hadden we ook nog Marcel. Onze verlegen gamer die verwoed probeerde af te vallen en nog nooit op date was geweest. ‘Ik kan met vrouwen praten tot ik ze moet uit vragen en dan klap ik dicht.’ Hij had dan ook een relatietherapeute ingehuurd voor de nodige begeleiding. Vooral omdat-ie tijdens een workshop voor vrouwen het veel te benauwd had gekregen.

De therapeute wist wel wat haar te doen stond: Marcel moest aan de ademhalingsoefeningen. Schijnbaar werd-ie daar heel rustig van. ‘Je kunt het niet fout doen. Het gaat niet om het resultaat, maar om de ervaring,’ prevelde de vrouw. En dus deed hij braaf zijn ademhalingsoefeningen, want – even opletten – Marcel had zijn eerste date.

Ene Suzanne had hem gezien in het programma en hem vervolgens opgezocht op Facebook. En tadaa, een date was geboren. Marcel had bedacht dat ze naar een pretpark zouden gaan. ‘Kunnen we een beetje lopen en kletsen.’ Het werd vooral lopen, want veel praten zat er niet in.

Suzanne deed nog wel haar best. Alleen bij Marcel stuitte ze op een grote muur. Om de haverklap roepen ‘dat je geen idee hebt’ helpt natuurlijk ook niet. En dus liepen ze maar een beetje onwennig rond.

Marcel besloot zijn geluk maar eens te beproeven bij een grijpmachine, maar nee – het lukte niet om een knuffel voor Suzanne te winnen. Dat de date niet goed ging, had Marcel zelf ook door. ‘Het is een beetje houterig, het is een beetje lastig, dus ik probeer het op gang te krijgen.’ En daarom begon-ie maar over games. Het enige onderwerp waar hij echt verstand van had.

Suzanne helaas niet. Die vertelde dat ze aan panel deed. For the record, dat spel was vooral populair in de jaren negentig. Als het al niet de jaren tachtig was. Goed. Suzanne deed haar best. ‘Het komt nog niet helemaal op gang tussen ons twee. Heb het idee dat hij nog wel een beetje zenuwachtig is,’ zei Suzanne. Nou, dat klopte. ‘Ik heb geen idee waar ik over moet praten, dan vallen er stiltes,’ riep Marcel.

Goh Marcel, je meent het.

En ook bij de ballentent had Marcel maar bar weinig succes. Het lukte niet om met meerdere ballen een blik of wat te raken. ‘Wil jij proberen?’ riep Marcel nog. Had hij beter niet kunnen doen, want Suzanne schoot in één keer raak. Ze won een grote, ronde foeilelijke Angry Bird. Voelde Marcel zich ongemakkelijk onder. ‘Ik heb hem niet kunnen winnen.’

Laten we zo zeggen: het zorgde er niet voor dat het ijs gebroken werd.

Om het ijs echt te breken vroeg Marcel nota bene in de rij voor de achtbaan ‘of Suzanne wel eens een vriend had gehad.’ Dat had Suzanne. ‘Je weet vast wel dat ik nog maagd ben,’ mompelde Marcel nu. Suzanne haalde haar schouders op. ‘Vind ik niet erg hoor.’ Al schrok Marcel zichtbaar toen Suzanne vertelde dat zij geen maagd meer was.

De mensen achter hen in de rij trouwens ook.

Maar het werd pas echt leuk toen eenmaal in de achtbaan bleek dat Marcel te dik was. De veiligheidsgordel was te kort. Of Marcel’s buik was te groot. En hoewel twee medewerkers aan hem sjorden, besloot Marcel te vertrekken. ‘Ik ben te dik. Ik pas er niet in. Helaas.’ Suzanne toonde zich solidair en ging er ook uit.

En dus trakteerde hij haar op een broodje hotdog. Blijkbaar is dat een hele logische oplossing als je te dik bent voor een achtbaan. Een voordeel: toen het gesprek op eten kwam, kwam er zowaar een gesprekje op gang. Al stokte het al snel toen Marcel moeilijk keek toen Suzanne bekende dat ze meer van pasta hield.

Pasta-eters. Jugh.

Suzanne hield de sfeer erin. ‘Kijken wie de grootste hap kan nemen?’ Marcel keek nu aarzelend naar zijn broodje. ‘Ik moet eigenlijk niet eten, maar het is wel een troost.’ De ietwat gezette Suzanne wist daar wel raad mee. ‘Zullen we maar iets anders doen?’ Marcel vond voor het eerst zijn humor weer terug. ‘Iets waar we allebei in kunnen?

En dus gingen ze samen maar in een zelf bestuurbare auto. U weet wel, zo’n attractie waar alleen bejaarden ingaan. Daar was het ook geen feest. ‘Wat vond jij ervan,’ vroeg Marcel aan Suzanne alsof de date al ten einde was. ‘Ik vond het wel leuk,’ riep Suzanne. En na een stilte probeerde Marcel te vragen wat ze dan zocht in een man. ‘Eerlijk, lief, zelfde interesses, grappig,’ zei ze terwijl ze nog die grote rode Angry Bird op haar schoot geklemd hield. Het leek wel alsof ze de angry bird leuker vond dan Marcel. Maar dat terzijde. Marcel stamelde nog wat. ‘Ik heb eigenlijk hetzelfde. Een leuk iemand met wie je leuke dingen kan doen, dus ja.’

En na heel veel dus …. volgde er een lange stilte.

Het afscheid was zo mogelijk nog onhandiger. Marcel zei weer eens iets onbeholpens als ‘ik sta hier, dus ik moet het eindigen.’ Suzanne bleef aardig. ‘Ik vond het leuk. Je bent een leuke jongen. ‘ En ze wilde ook nog best met hem op een terras zitten. ‘Dan bel ik je wel of facebook je,’ riep Marcel.

En daar ging Suzanne. Met haar angry bird.

Na afloop analyseerde Marcel zijn date met relatietherapeut Kim. Volgens hem hielpen de ademhalingsoefeningen en was hij rustig.’ Zij was ook gespannen. Ik probeerde haar ook rustig te maken.’

HUH? Wat? Waar hebben wij de pogingen van Marcel gemist?

Maar Kim vond het allemaal fantastisch. ‘Je geeft ook aan dat je het gezien hebt. Je begint echt een gentleman aan het worden. Ik ben supertrots op je.’ Marcel knikte trots.

Maar omdat dit de laatste aflevering is, zullen we wel nooit weten of Marcel al ontmaagd is. Jammer.

Marc

Marc had het intussen ontzettend zwaar op de boot, maar ja – van een boot kan je niet af. En dus probeerde hij mee te helpen met de bemanning. Zoals gewoonlijk luisterde hij weer eens niet naar andere mensen. ‘Je mag pas trekken als ik het zeg,’ riep een bemanningslid.

Trok Marc zich niets van aan. ‘Ik moet proberen het een beetje naar de zin te krijgen.’ En warempel, opeens had hij sjans met de drinkende, rokende Kitty. Ze zag eruit als de zuipende en rokende moeder van Ron Brandsteder. Inclusief rokerskuchje en bulderende lach. ‘Heb je het naar je zin?’ vroeg ze nog. ‘Nee,’ lachte Marc. ‘Ik ook niet hoor,’ riep Kitty en ze wees naar haar glas wijn. En nee, ze ging niet meteen ervandoor. ‘Het is een aardige man, beetje onzeker, maar dat ben ik ook.’

En dus gingen ze samen de zeilen hijsen. Hoe romantisch. En hoewel Marc de indruk wekte dat hij wel om Kitty kon lachen, was het geen match made in heaven.  ‘Ze heeft humor, ze is goedlachs, dus ze kan wel bij wijze van spreke een vriendin kunnen zijn. Het is niet alleen de seks die telt.’

Juist. Dat kon niet voorkomen dat Marc zich afzonderde op de boot. Toch kwam er een vrouw naast hem zitten. Voor Marc ook maar iets kon zeggen, vertelde ze dat ze uit Lelystad kwam en in een koor zong. Ze vuurde meteen allerlei nummers op hem af. En hoewel Marc nog dapper meezong met Frans Bauer, zag je dat hij dit de hel op aarde vond.

Dat zag de vrouw ook. Al snel droop zij – hoe verstandig – af. ‘Leuk je gekend te hebben!’ Marc ontwikkelde zich intussen tot een 48-jarige maagd met pretenties: ‘het is niet mijn type, geen type om mijn maagdelijkheid te ontnemen. Ik val toch op wat jongere types. Linda was wel erg jong, maar …’

Maar blijkbaar beviel de eenzaamheid hem ook niet, want even later zat hij toch weer naast Kitty op de bank buiten. Hij gaf haar zelfs zijn deken. ‘Die heb ik al niet nodig. Ik heb genoeg lichaamsvet om de kou tegen te houden.’ Dat kwam hem op een lachblaf van Kitty te staan.

En nadat Marc zich nog even zichtbaar ongemakkelijk voelde toen er samen in de kajuit levensliederen werden gezongen, kon hij eindelijk van de boot af. En nee, met niemand had hij een klik. ‘Ik had samen met Linda op de voorsteven van het schip willen staan. Net als de Titanic. Maar ja, die boot is gezonken.’

Marc vond het wel even goed zo. ‘De toekomst zal het moeten uitwijzen.’ Precies. Misschien moet-ie eerst even op een cursusje voor sociaal gehandicapte types. Just saying?

Terugblik:

En daarna kregen we nog een korte terugblik. Zoals Avithal. Hoe was het nu met haar sinds ze op tv was verschenen. For the record, ze was nog maagd. ‘Sinds ik op tv ben gekomen zijn er veel mannen geweest die het met mij willen doen. Maar dat ga ik niet doen.’ Al had Avithal er nu wel zin in. ‘Ik ben wel benieuwd hoe het zou kunnen zijn. We zien wel wat er van komt.’ Zelfs zag ze ook nog een voordeel: ‘ik heb geen soa’s en alles is strak daar beneden.’

Gelukkig had ze er alle vertrouwen in.

Ook Jasper, onze Geschiedenisstudent uit Groningen, was nog steeds maagd. Al had hij er wel wat van geleerd. ‘Ik kan mezelf zijn.’ Hij ziag wel wanneer het gebeurde. ‘Ik kies liever een keer goed dan een keer met een ordinair meisje. Ik wacht op een speciaal meisje.’

Michael the Puff

Maar voor het geval jullie nieuwsgierig zijn: moederskindje Michael was wel ontmaagd. Met dank aan een Facebookpagina ‘Michael the Puff’ was hij in aanraking gekomen met een leuk meisje. Samen met wat drank en wat vrienden in de boot, vertelde hij het relaas. ‘Het was een mooi meisje. Ik heb haar helemaal uit elkaar getrokken.’ Michael beweerde zelfs dat hij drie uur lang bezig was geweest. ‘Het was een dikke tien. Naar Amsterdam, in een hotel. Samen de jacuzzi in en daar begon het spel.’

Zijn vrienden grijnsden. ‘Voel je je nu koning?’ Michael glunderde. ‘Ik voel me koning der koningen.’ Al was een vriend nu wel benieuwd naar de reactie van zijn moeder. ‘Ik heb haar niet aan mama voorgesteld. Mama bekijkt het maar lekker.’ En Michael en zijn vrienden barsten in lachen uit. En Michael? Voor hem lag een mooie toekomst in het verschiet. ‘Mijn telefoon staat roodgloeiend. Michael The Puff!’

Er was nog één iemand die we misten in de terugblik. Dat was de 33-jarige communicatieadviseur Joost. Geen idee hoe het hem is vergaan. Misschien wilde hij niet meer meedoen? Hoe dan ook, we zijn benieuwd. Misschien zien we hem terug in het tweede seizoen. Tot dan!