Zomer op Terschelling.

Nog een paar nachtjes slapen en dan is ’t zover; ik mag eindelijk weer eens een lang weekend naar Terschelling.

Nooit op Terschelling geweest?  Hup, hup, gewoon even een ticket voor de veer- of snelboot boeken, naar Harlingen rijden en van daaruit de grote oversteek naar dat waddeneiland maken. U zult er geen spijt van krijgen. Dat heb ik in ieder geval niet.

Maar ja, ik ben dan ook bevooroordeeld. Ieder jaar ga ik een lang weekend daar uitwaaien. Dat doen meer Friezen, zelfs mensen die in Amsterdam hun tenten hebben opgeslagen, want Terschelling is in de zomer toch een soort van achtertuin in de zee van Friesland. Ten minste, dat vinden de  meeste Friezen. Misschien denken de inwoners van Terschelling d’r wel héél anders over.

Maar wat een geluk hebben die laatste mensen, want wat is het daar fijn. Je hebt verschillende vreselijk gezellige dorpjes als West-Terschelling of Midsland gevuld met café’s, terrassen en restaurants, veel strand, de bijbehorende strandtenten, nog meer duinen en niet te vergeten; winkels. En dat is een grote opluchting voor mensen zoals ik die Heel Graag Shoppen. En daarom koop ik ieder jaar sowieso een nieuwe tas op Terschelling. Soms wel twee. Gewoon omdat het leuker shoppen is op een eiland.

Maar vrees niet; ook ik zit daarnaast nog wel eens op een terras. Bij voorkeur bij De Walvis, met uitzicht op het Groene Strand. Kan je op je gemak een glaasje bubbels drinken terwijl je 101 kitesurfers rare capriolen ziet uithalen boven het water. Het oog wil per slot van rekening ook wat. Overigens wordt op diezelfde plek ook veel mensen de kunst van het kitesurfen bijgebracht. Na ja, d’r wordt een poging toe gedaan, want laten we ’t erop houden dat niet iedereen evenveel talent heeft. Sneu voor hen, hoogst vermakelijk voor ons.      

U ziet het plaatje voor U; bubbels voor je op tafel, boekje in de hand, zonnebril op je neus en de zeewind door je haren. Hoe fijn wil je het hebben.  En ‘s avonds ga je mosselen of vis eten in de plaatselijke restaurants, drink je nog een borrel in één van de café’s, zie je na tienen de eerste jongeren op straat die van plan zijn zich een coma te zuipen en ga jij – als de comazuipers net bezig zijn met leuk te lallen – lekker rozig naar bed. Om vervolgens de volgende dag het riedeltje weer over te doen.  En dat riedeltje heet Zomer op Terschelling.   

Oh, en voor de inbrekers onder U die me hier en op Twitter volgen: dat weekend heb ik mijn huis uigeleend aan Andere Mensen. Dus leegroven is een beetje kansloos.

En als U wilt weten hoe het was, dan kunt U hier verder lezen.